بسم رب الرُقَیـّـِه س

رفیق باش!
علی(علیه السلام) می‏فرماید:
«صُحبَه الوَلِيِّ اللَّبِيبِ حَيَاه الرُّوحِ»
دوست عاقل، روح تو را زنده می‏کند و او را نمی‏میراند.
در اینجا خود روایات، مطلب را توضیح دادند
و برای ما تبیین کردند که رفیق خوب کیست.
از آن طرف از علی(علیه السلام) نقل شده است که:
«إِيَّاكَ وَ مُصَاحَبه الْفُسَّاقِ فَإِنَّ الشَّرَّ بِالشَّرِّ مُلْحَق».
از دوستی با فاسق بپرهیز که تو هم مثل او می­ شوی.
دوست عاقل روح تو را زنده می‏کند، امّا دوست فاسق، تو را مثل خودش می­ کند.
علی(علیه السلام) وقتی می‏خواهد مشخصّه دوست خوب را بگوید، می‏گوید:
«مَن دَعاكَ إلى الدَّارِ البَاقِيه وَ أعانَكَ عَلى العَملِ لَهَا فَهُو الصَّديقُ الشَّفيقُ»
دوست دلسوز کسی است که تو را به قیامت دعوت کند
و برای کارهای خیر کمک‏کارت باشد.
در روایتی از امام صادق(علیه السلام) آمده است که:
«انْظُرْ إِلَى كُلِّ مَنْ لَا يُفِيدُكَ مَنْفَعَه فِي دِينِكَ فَلَا تَعْتَدَّنَّ بِهِ»
نگاه کن! دقت کن با چه کسی داری رفاقت می‏کنی!
ببین اگر برای تو سود دینی ندارد، به او اعتنا نکن!
«وَ لَا تَرْغَبَنَّ فِي صُحْبَتِهِ»
یک‏ وقت میل پیدا نکنی که با او رفیق شوی.
«فَإِنَّ كُلَّ مَا سِوَى اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى مُضْمَحِلٌّ وَخِيمٌ عَاقِبَتُهُ»
همه این پیوندها در روز قیامت قطع می‏شود،
مگر پیوندی که خدا محور باشد.
گاهی هم تبدیل به دشمنی می‏شود.


حضرت آیت‌الله حاج آقا مجتبی تهرانی (ره)